Familie Haverhals is een begrip in onderwijsland. Maar liefst alle negen dochters van moeder Janny zijn in haar voetsporen gegaan, terwijl ook twee schoonzoons en een schoondochter in het onderwijs werken.
Janny werkte eerst als hoofdleidster op een kleuterschool en later als adjunct-directeur op een basisschool. ‘Na mijn huwelijk heb ik nog diverse keren invalwerk gedaan op een basisschool. Vooral kinderen die om een of andere reden niet goed kunnen meekomen, hebben mijn hart. Ik werk nu vanuit mijn eigen praktijk als kinder-, contextueel en systeemtherapeut op verschillende scholen. Ook ben ik ambulant hulpverlener vanuit het KOC (Ds. G.H. Kerstencentrum - voor opvoeding en onderwijs).’
Zeven dochters volgden de pabo in Gouda. ‘Verschillenden van ons durfden bijna niet voor de pabo te kiezen, omdat we ons afvroegen of het wel onze eigen keuze was. Dat bleek gelukkig toch zo te zijn.’ Twee dochters kozen een andere opleiding, maar werden ook docent: Henriëtte op het hbo en Antoinette op de universiteit. Van de schoonzoons is Christiaan docent op het Hoornbeeck College, terwijl Jelle als directeur-bestuurder op de ds. J. Fraanjeschool werkt. Jelle: ‘Toen ik kwam kennismaken met de familie, zei pa Haverhals: “Alweer iemand uit het onderwijs…?”’
Hoewel vader Haverhals niet voor de klas stond, voelde hij zich wel heel betrokken op het onderwijs. ‘Ik nam mijn kinderen al jong mee naar onderwijsbijeenkomsten. Ook was ik 24 jaar bestuurslid van de Gomarus Scholengemeenschap. Ik sprak veel mensen in het onderwijs. Toen ik Rens Rottier eens tegenkwam op een bijeenkomst, vroeg ik: “Kan ik geen korting krijgen, als hofleverancier voor de pabo?”’
‘Verschillenden van ons durfden bijna niet voor de pabo te kiezen’
Bijkomstig voordeel van studeren in Gouda: op kamers bij zus Bertine. ‘Ik woon sinds 2004 in Gouda; zeven zussen hebben tijdens hun studie bij mij gewoond. Het was heel gezellig om elkaar in de gezamenlijke jaren nog beter te leren kennen. En soms was het ook handig om elkaar om advies te kunnen vragen.’ Dat laatste gebeurt onderling nog steeds geregeld. Uit eigen onderzoek van de familie blijkt dat sommige tips voor zowel basisschoolleerlingen als universitaire studenten effectief zijn.
Al zijn sommige gezinsleden nu fulltime moeder of wegens hun gezondheid niet meer werkzaam in het onderwijs, iedereen voelt zich betrokken bij het opvoeden van de volgende generatie(s). ‘Het is ons gezamenlijk verlangen dat we kinderen, jongeren en studenten niet alleen voorbereiden op een plaats in onze maatschappij, maar dat we ze ook mogen wijzen op wat het meest nodig is: dat ze Christus kennen als hun Zaligmaker en hun leven in de dienst van de Heere besteden.’